the end

every step i take is an old step
my chair is old
and the people who sat on it for years
have moved on
on a daily afternoon
it will be my day of surprise

2
how strange
to be punched on the face now
but the ache should be old
and it is forever

Τραγούδι Α'

η νύφη
Είναι μαύρη αλλά είμαι ωραία,
θυγατέρες της Ιερουσαλήμ,
σαν τα τσαντήρια του Κηδάρ,
σαν τα σκηνώματα του Σολομών.
Μη βλέπετε που είναι μαυρισμένη-
μ' έκαψε ο ήλιος.
Οι γιοι της μάνας μου μού θύμωσαν-
μ' έβαλαν να φυλάω τ' αμπέλια,
όμως τ' αμπέλι το δικό μου δεν το φύλαξα.

Α! πες μου εσύ που αγάπησε η ψυχή μου,
πού βόσκεις το κοπάδι σου;
πού ξαποσταίνεις το μεσημέρι;
Για να μην τριγυρνώ κρυφά
μες στα κοπάδια των συντρόφων σου.


...

ο άντρας
Τα δοκάρια του σπιτιού μας κέδρο
και τα φατνώματά μας κυπαρίσσι.

...

2 Οκτωβρίου 2011

once upon a time
people made stories out of imaginary creatures
details that they had pictured in their minds
during the long hours

note

the first autumn rain
it goes on since last night




after the rain
before night